Ποδοσφαιριστές χωρίς πατρίδα: Στα άδυτα της εμπορίας ανθρώπων στα γήπεδα της Τουρκίας

0
86

Δείτε τις φωτογραφίες και τις ιστορίες των ανθρώπων που “πωλούνται” για να παίξουν ποδόσφαιρο στα γήπεδα της Τουρκίας φεύγοντας από την Αφρική (Pics)

Το “trafficking” είναι αγγλόφωνος όρος που έχει επικρατήσει και καθιερωθεί για να υποδηλώσει το κοινωνικό φαινόμενο της διεθνικής σωματεμπορίας.

Ετυμολογικά προέρχεται από την λέξη “traffic” δηλαδή την διαδικασία της κίνησης. Με τον όρο trafficking εννοούμε μεταφορικά, την κερδοσκοπική διακίνηση ατόμων από χώρα σε χώρα, που καταπατάει τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Κάθε τέσσερα χρόνια, το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου τραβάει πάνω του τα φλας και την προσοχή όλων των ποδοσφαιρόφιλων του πλανήτη.

Μικρότερη προσοχή όμως έχει δοθεί στα πραγματικά “μαύρα αστέρια” του ποδοσφαίρου. Στους ανθρώπους εκείνους που το πάθος και η τρέλα τους για τη στρογγυλή θεά, τους έχει οδηγήσει στην εκμετάλλευση τους.

Ο φωτογράφος Jason Andrew στη νέα σειρά φωτογραφιών του πραγματεύεται το εμπόριο ελπίδας που προωθούν κάποιοι “σκάουτερς”, με το αζημίωτο φυσικά.

Η δουλειά του τιτλοφορείται “Black Diamonds” και απεικονίζει την εμπορία Αφρικανών ποδοσφαιριστών από τη Νιγηρία στην Κωνσταντινούπολη μέσω παράνομων μάνατζερ παραγόντων που δεν έχουν σχετική άδεια για να κάνουν “μεταγραφές”.

Οι περισσότεροι νεαροί και έφηβοι αθλητές δεν έχουν λάβει καμία εκπαίδευση και μόρφωση. Τους τάζουν ένα λαμπρό μέλλον και μια ευκαιρία για να πραγματοποιήσουν τα όνειρα τους. Πώς θα γίνει αυτό; Αν η οικογένεια τους πληρώσει 5.000 δολάρια για να τους μεταφέρουν από την Νιγηρία στην Τουρκία.

Παρόλα αυτά, ακόμα κι όταν φτάσουν στην Τουρκία δεν εντάσσονται όλοι σε ομάδες, καθώς οι περισσότεροι αναγκάζονται να εργάζονται “μαύρα” για να εξασφαλίσουν τα προς το ζην περιμένοντας να ενταχθούν στις προπονήσεις.

Από το 2011 και μετά, ο Andrew που έχει βάλει σκοπό ζωής να αναδείξει αυτές τις ιστορίες, ακολουθεί τα παιδιά που γίνονται θύματα εκμετάλλευσης και ταξιδεύει μαζί τους.

Πολλοί κάνουν ένα σύντομο πέρασμα από τις αλάνες και τα προπονητικά κέντρα της Τουρκίας, δεν πληρώνονται ποτέ και αναγκάζονται να επιστρέψουν στην πατρίδα τους ζημιωμένοι. Άλλοι παραμένουν στη γειτονική μας χώρα προσμένοντας κάτι καλύτερο.

Ελάχιστοι βρίσκουν χώρο στις μεγάλες ομάδες και υπογράφουν επαγγελματικά ή ημιεπαγγελματικά συμβόλαια.

Ο Jean Claude Mbvoumin, υπεύθυνος της Οργάνωσης για την προάσπιση των δικαιωμάτων των Αφρικανών ποδοσφαιριστών, “Foot Solidaire”, αναφέρει στο περιοδικό Time ότι πάνω από 15.000 νεαροί ποδοσφαιριστές έχουν γίνει μετανάστες στην Ευρώπη προσπαθώντας να κλωτσήσουν την μπάλα σε ευρωπαϊκά γήπεδα.

Αριθμός που αυξάνεται την ώρα που λόγω κρίσης, τα επαγγελματικά συμβόλαια με ξένους μειώνονται. Και εκείνοι που ευθύνονται είναι οι “σωματέμπορες αθλητισμού” που φέρνουν τα παιδιά αυτά στην Ευρώπη. Άτομα χωρίς ηθικούς ενδοιασμούς που έχουν στήσει ολόκληρο δίκτυο με παράγοντες ομάδων για να πλουτίσουν.

Οι φωτογραφίες μιλάνε από μόνες τους:

 

 

O Adegeye, πρώην διεθνής Νιγηριανός, προπονεί νεαρούς συμπατριώτες του στη χώρα τους πριν το μεγάλο ταξίδι για το εξωτερικό

 

 

Ο Akeem είναι νεαρός ποδοσφαιριστής από το Lagos της Νιγηρίας. Πλάνο από το στάδιο της γειτονιάς Kurtulus της Κωνσταντινούπολης όπου προπονείται με συμπατριώτες του σε τοπική ομάδα

 

 

Ο Sodiq και ο Adegeye είναι ακόμα δύο Νιγηριανοί που ζουν στην Κωνσταντινούπολη. Δουλεύουν για να βγάζουν ελάχιστα χρήματα, πλήρωσαν πολλά για να έρθουν. Εδώ εξασκούνται στο γήπεδο Feriköy όπου καταφεύγουν τα απογεύματα για να παίξουν λίγη μπάλα

 

 

Ζώντας σε ένα διαμέρισμα-“τρύπα” ο ένας πάνω στον άλλο και περιμένοντας ένα καλύτερο ποδοσφαιρικό μέλλον

 

 

Παρακολουθώντας την εθνική ομάδα της χώρας τους να παίζει στο Μουντιάλ

 

 

Νιγηριανοί προπονούνται για το παιχνίδι εναντίον της Τανζανίας για το αυτοσχέδιο τουρνουά Αφρικανικών Εθνών (Africa Community Cup) που διεξάγεται στις γειτονιές της Κωνσταντινούπολης

 

 

Γουινέα εναντίον Ουγκάντας για το Africa Community Cup

 

 

Σε πολυκατοικία στην Κωνσταντινούπολη

 

 

Ο Dayo ζει κι εκείνος στην Τουρκία. Η φωτογραφία είναι από τον δεύτερο όροφο του γηπέδου Feriköy που έχει εγκαταλειφθεί από τις Αρχές και οι μετανάστες προσπαθούν να το συντηρήσουν μόνοι τους, κάνοντας το “έδρα” της ομάδας που έχουν στήσει. Ο Dayo δεν δουλεύει αλλά προπονείται πέντε μέρες τη βδομάδα περιμένοντας να τον “τσιμπήσει” κάποιος σκάουτερ από εκείνους που κατά διαστήματα περνούν από το γήπεδο των Νιγηριανών και των Αφρικανών μεταναστών στην πόλη

 

 

Περιοχή Ikorodu, Νιγηρία. Τα γήπεδα δεν έχουν καμία σχέση με τα δικά μας. Τα όνειρα για διάκριση όμως, είναι κοινά

 

 

Νιγηριανοί παίκτες. Έπαιζαν ερασιτεχνικά στην πατρίδα τους, προπονούνται μόνοι στην Τουρκία περιμένοντας στην αναμονή για ένα “μεγάλο κάλεσμα”. Εδώ, έχουν κληθεί στο SIBM LTDA, ένα πρόγραμμα που “τρέχει” Καμερουνέζος ατζέντης που συνεργάζεται με ομάδες της Τουρκίας

 

 

Ο Akeem και ο Dayo μιλούν με την οικογένεια τους μέσω Skype. Μοιράζονται διαμέρισμα στη γειτονιά του Kurtulus

 

 

Ο Akkem, ετοιμάζει το Banku, παραδοσιακό πιάτο της χώρας του. Ο ίδιος μοιράζεται το διαμέρισμα του με άλλους επτά συμπατριώτες του, στη γειτονιά Sisli της Κωνσταντινούπολης

(Οι φωτογραφίες δημοσιεύονται όπως αναρτήθηκαν στο περιοδικό Time)

πηγη: news247.gr