Τα 999 σκαλοπάτια του Παλαμηδιού! (άρθρο για τον Αφελάι)

0
73

Ο Δημοσθένης Καρμοίρης προσπαθεί να εξηγήσει πού και πώς μπορεί να υπάρχει τόση πια αφέλεια για… Αφελάι όταν τα μεγέθη και οι αποστάσεις ζαλίζουν και στη νοημοσύνη δεν προβλέπονται ούτε Αυγουστιάτικες εκπτώσεις όση παρωπίδα κι αν πέφτει

Όταν το αστείο καταντάει ανεκδιήγητο, εκεί που ο εκμηδενισμός δεν χωράει να τρυπώσει ούτε από… κλειδαρότρυπα και που η υπονόμευση δεν βρίσκει έδαφος καν σε… κεφάλια από άχυρο όσες παρωπίδες κι αν σφραγίσουν τα μάτια, έρχεται ο… Αφελάι.

Για να υπενθυμίσει – πολύ σύντομα – πόσο… αφελής άραγε να θέλει να αισθάνεται κανείς, ασπαζόμενος ότι του σερβίρουν!

Ο ερχομός του μεγάλου Ολλανδού άσου στον Ολυμπιακό και το ελληνικό πρωτάθλημα – το τρίτο Ερυθρόλευκο απόκτημα μέσα σε ένα χρόνο από την «παλιοπαρέα» των Σαβιόλα-Αμπιντάλ-Αφελάι στην Μπαρτσελόνα (!) – περιγράφει με τον πιο μεγαλοπρεπή τρόπο τις διαστάσεις… χάους των Πειραιωτών από τους υπόλοιπους στη χώρα μας.

Είναι ακόμα μία ένδειξη του κύρους του ονόματος, της φήμης και διεθνούς αίγλης, ασφαλώς και των οικονομικών δυνατοτήτων του Ολυμπιακού και προσωπικά του ιδιοκτήτη του, που παρότι ψάχνει επί ματαίω να βρει ισχυρό, πραγματικό αντίπαλο δέος στην Λίγκα καθιστώντας ανταγωνιστικό το πρωτάθλημα μας, συντηρεί το δικό του όνειρο και των εκατομμυρίων πιστών οπαδών για όλο και κάτι μεγαλύτερο στην Ευρώπη.

Οπότε, συν Αθηνά και χείρα κίνει. Μαζί με το βασιλικό (Champions League) ποτίζεται και η γλάστρα (SuperLeague).

Γιατί σιγά μην ήθελε Αφελάι, Αμπιντάλ, Σαβιόλα, Ρομπέρτο, Κασάμι, Ντοσεβί, «σου ‘πα, μου ‘πες» όλο το ‘enfant gateaux’ για να νικάει στην Ελλάδα και να ξανά(πάρει) τον τίτλο.

Τα μεγέθη είναι δυσανάλογα. Τα επίπεδα θα μπορούσαν να μετριούνται με… τα πόδια μόνο αν βάλεις μπρος να ανηφορίσεις από κάτω από το Ναύπλιο τα 999 σκαλοπάτια του Παλαμηδιού ως τέρμα πάνω!

Ο Ολυμπιακός είναι ο μόνος ελληνικός σύλλογος που έχει τη δυνατότητα να πείσει και να κάνει δικούς του τέτοιους παιχταράδες.

Να κοσμήσει το ελληνικό πρωτάθλημα με διασημότητες της παγκόσμιας σκηνής όσο κι αν αυτό δεν έχει τη φήμη και δεν είναι σαν εκείνα τα περιβάλλοντα που έχουν μάθει να αγωνίζονται και να πρωταγωνιστούν αυτοί οι πρωτοκλασάτοι αστέρες της μπάλας.

Μόνο ο Ολυμπιακός είναι αυτός που ακόμα κι αν δεν έπεισε εν τέλει Ρομπίνιο και Μπόγιαν να τους ντύσει στα Ερυθρόλευκα, τους έκανε να… χάσουν τον ύπνο τους κι αυτοί και οι μάνατζερ τους, ζυγίζοντας τα πολλά θετικά της ελληνικής πρότασης και της προοπτικής που τους άνοιγε στην τεράστια καριέρα τους.

Ο Ολυμπιακός είναι αυτός που όχι μόνο πήγε στο υπερατλαντικό ταξίδι του «μικρού Champions League», αλλά έλαμψε κιόλας με την παρουσία του, όταν ο Παναθηναϊκός ας πούμε αγωνιζόταν πάνω κάτω ίδια εποχή με τον Παναιγιάλειο και ο ΠΑΟΚ με την Καμπούρ και την Ξάνθη.

Τώρα πάλι, κοντοζυγώνοντας στην αυλαία της νέας σεζόν και των επίσημων υποχρεώσεων, έχεις από τη μία Αθλέτικ Μπιλμπάο και Φενέρ και από την άλλη την Παναχαϊκή και την Μίντιλαντ!

Οι Ερυθρόλευκες μεταγραφάρες από τη μία, ο… Μπούρμπος, ‘κάποιος’ Γκολάσα, 300 χιλιαρικάκια να φτάνουν και να μη φτάνουν για το «φοβερό και τρομερό» Αμπέντ, το Νάτχο να αποκαλύπτει με τη φανέλα της ΤΣΣΚΑ ότι τον παρακάλαγαν να μείνει Τούμπα, κλπ., κλπ. από τις άλλες πλευρές.
Αρκούν; Προφανώς. Όταν είναι κοντά στο νου κι η γνώση βέβαια…

Και όμως η γλώσσα ορισμένων μπορεί ακόμα να… κρέμεται μακριά από τα γεγονότα και την πραγματικότητα, για να κάνουν φτηνή πλακίτσα, αναρωτώμενοι αν το συμβόλαιο με τον Αφελάι έχει παράλληλη χρονική ισχύ και με το… «Ερρίκος Ντυνάν» ή με το “Metropolitan”, ακουμπώντας στο συμπτωματικό, τυχαίο, εντελώς περιστασιακό 0-3 του Μαρτίου στο Καραϊσκάκη.

Στον Πειραιά δεν είναι κρυφό ότι εκείνη η ήττα πείραξε. Στενοχώρησε και ενόχλησε. Όπως δεν είναι κρυφό ότι πείσμωσε κιόλας.

Ο πόθος της «κρύας» εκδίκησης, λένε τώρα στο λιμάνι, θα γίνει πιο παγωμένος από τονΨΥΧΡΟ ΟΛΛΑΝΔΟ. Και η ώρα πραγματοποίησης της δεν είναι μακριά…

Μια μεταγραφή περικλείει πάντοτε τους αστάθμητους παράγοντες της. Πολλώ δε μάλλον όταν αφορά έναν ποδοσφαιριστή με ιατρικό ιστορικό. Ο Ολυμπιακός το έψαξε εξονυχιστικά, έκανε «φύλλο και φτερό» τις πρότερες ατυχίες του, τον πέρασε από «εγκέφαλο» στην Ελλάδα και προχώρησε στην απόκτηση του.

Με την ίδια ευχή που έκανε και ο Θουμπιθαρέτα αναφερόμενος στον Ολλανδό επιθετικό: Να έχει την υγειά του.

Σημειώνω ότι ο Αφελάι είχε στο παρελθόν τραυματισμούς. Πέρασε μια διετία σχεδόν απανωτών ταλαιπωριών, ωστόσο εδώ και πολλούς μήνες είναι απολύτως καλά.

Ήταν στις αποστολές της Μπαρτσελόνα. Αγωνίστηκε σε παιχνίδια, ασχέτως αν δεν ήταν βασικός. Έκανε τώρα φουλ προετοιμασία με τους Καταλανούς. Είναι fit.

Δεν χώρεσε στα πλάνα του Λουίς Ενρίκε. Τι να γίνει τώρα; Η Μπάρτσα έχει την πολυτέλεια να θέλει και να μπορεί ανά πάσα ώρα και στιγμή, να αλλάζει «πουκάμισα» αυτού του επιπέδου και της κλάσης, θεωρώντας τα…ελαφρώς γαριασμένα!

Και εν πάση περιπτώσει για να το προχωρήσω λίγο πιο πολύ, από ποιανού το μάτι προκύπτει μεγαλύτερη ασφάλεια κρίσης; Από του Λουίς Ενρίκε ή από του Μίτσελ;

Εκ του ασφαλώς εγώ τουλάχιστον θα πω: Από του προπονητή του Ολυμπιακού. Τηρουμένων πάντα και των αναγκών στο ρόστερ αλλά και των οικονομικών δεδομένων Καταλονικού και Πειραϊκού συλλόγου…

Afellay VS Mirallas

Και για να μιλήσουμε τεκμηριωμένα για μπάλα, ο Ιμπραήμ Αφελάι στα καλά, τα παραγωγικά, τα «σιδερένια» του – όχι τα πολύ παλιά, του 2012 λέμε – δεν είναι ούτεΜιραλάς ούτε Γκαλέτι. Είναι ένας «ιπτάμενος Ολλανδός» με την κλασική στόφα του «οράνιε όρου».

Ίσως οι συγκρίσεις να είναι πιο κοντινές με τον Αργεντινό λόγω επιπέδου και εμπειριών, καθότι ο Κέβιν ήρθε παντελώς άγνωστος στην Ελλάδα και «έγινε» καθαρά μέσω του Ολυμπιακού.

Ο Γκαλέτι ήταν ήδη «αστέρας» και μετέδωσε στους Ερυθρόλευκους το εκτυφλωτικό φως του.

Ο Αφελάι είναι ένας τέτοιος. Super παίκτης, παγκόσμιας ακτινοβολίας. Βασικός της Εθνικής Ολλανδίας με 44 συμμετοχές, ένα Mundial και ένα Euro.
Και θα παρέμενε μέχρι σήμερα αν δεν τον είχαν βρει ατυχίες. Ποτέ όμως δεν είναι αργά για μια νέα αρχή.

Αυτό ήρθε να κάνει στους πρωταθλητές Ελλάδας ο 28χρονος κυνηγός. Να… το πάρει αλλιώς και να ξανά-διεκδικήσει την καριέρα του.

Καθαρές συγκρίσεις με τον Μιραλάς δεν γίνονται και δεν γίνεται λόγος για το αν ο Αφελάι θα γίνει… «καλυτερότερος για μας»…

Μοιάζουν στο στυλ με τον Βέλγο. Ντριμπλαδόροι και διεισδυτικοί αμφότεροι, γρήγοροι και οι δύο, ταχύτερος ο Ολλανδός και με μοναδική ευλυγισία στην απελευθέρωση του από το στενό μαρκάρισμα στο πάτημα περιοχή και με το επιπλέον προσόν από τον Κέβιν να είναι ‘σφαίρα’ και δίχως την μπάλα, βλέποντας προοπτική χώρων και ταλαιπωρώντας τον αντίπαλο που έχει «πάνω του» ανοίγοντας διαδρόμους για τους συμπαίκτες του.

Παίζει 4 θέσεις στην επιθετική ανάπτυξη: Στα δύο άκρα (ιδιαίτερα αριστερά με «ανάποδο» πόδι), πίσω από το σέντερ φορ, καθώς και κορυφή αν χρειαστεί και ταιριάζει ιδανικά στη φιλοσοφία του Μίτσελ. Ειδικά για ρήγματα από τα πλάγια με τον άλλο «σφαιράτο» και μπουκαδόρο από τα δεξιά, Ματιέ Ντοσεβί.

O Αφελάι είναι θεαματικός, απολαυστικός. Είναι ένας Ευρωπαίος με «latin φτιαξιά»

Έρχεται, πλησιάζει κι άλλο «χτύπημα»…

Όσος κόσμος έχει μείνει στην Αθήνα δίνει ραντεβού την Τετάρτη στο Καραϊσκάκη για πολλούς και διάφορους ελκυστικούς λόγους:

Αποκαλυπτήρια του Ολυμπιακού 2014-15 σε ένα και μοναδικό ματς πριν την πρώτη επίσημη σέντρα της χρονιάς μπροστά στο κοινό του, όλα τα αστέρια παλιά και νέα επί σκηνής και, φυσικά, «Εεερνέστοοοο Βαλβέεερδεεεεε».  πηγη: sportdog.gr