Σταύρος Σταυρόπουλος: Ευχαριστώ γιατί με βοηθήσατε να εκπληρώσω το όνειρό μου. Παλέψαμε μαζί, κλάψαμε μαζί, συγκινηθήκαμε μαζί, και μαζί ανεβήκαμε στο βάθρο του Βασιλιά μας

0
106

tasos_stavros2

Ο Σταύρος Σταυρόπουλος ευχαρίστησε τον κόσμο της Σπάρτης που τον στήριξε στον μεγάλο αγώνα του Σπάρταθλον μέσα από το προσωπικό του προφίλ στο facebook:

Αγαπητοί καλοί μου Συμπολίτες,

Είναι εσωτερική μου ανάγκη να κάνω το ελάχιστο δυνατό, προς εκείνους που έδωσαν τα μέγιστα και στάθηκαν δίπλα μου στη προσπάθεια μου, να ολοκληρώσω ένα όνειρο, για το οποίο ετοιμαζόμουν εντατικά τα δύο τελευταία χρόνια, και που από το 2009 είχα γράψει σε ένα χαρτί σαν μερικές λέξεις: Να τερματίσω το Σπάρταθλον το 2014.
Τα συναισθήματα που μοιραστήκαμε μαζί το τελευταίο καιρό, με αποκορύφωμα τα τελευταία χιλιόμετρα προς τη Σπάρτη, είναι μοναδικά μεγαλειώδη, και ανεπανάληπτα.
Αποδείχτηκα προφητικός όταν είχα γράψει ότι τα λόγια σας είναι φτερά στα πόδια, δύναμη στο μυαλό, και αγάπη στη ψυχή, και επίσης ότι θα δώσω το καλύτερο από εμένα ώστε να μην απογοητεύσω κανένα Σπαρτιάτη, κανένα Φίλο. Όλα έγιναν έτσι.
Μην νομίζει κανείς ότι πάλευα μόνος. Παλέψαμε μαζί, κλάψαμε μαζί, συγκινηθήκαμε μαζί, και Μαζί ανεβήκαμε στο βάθρο του Βασιλιά μας για να απολαύσουμε αυτή την νίκη.
Οι Σπαρτιάτες δίπλα μου, μέσα μου σε κάθε βήμα, με οδηγούσαν μέτρο μέτρο. Ήταν υπέροχο μοναδικό να βλέπω τους συμπολίτες μου, ενωμένους να με οδηγούν σταθερά με το χειροκρότημα τους, το δάκρυ τους, τη φωνή τους, στην ολοκλήρωση του ονείρου. Το ήθελαν τόσο πολύ να μας δουν και τους δύο στον τερματισμό, πάλεψαν και αγκομάχησαν, δάκρυσαν, πιέστηκαν, μοιράστηκαν μαζί μας πόνο και αγωνία. Συγκλονιστικές στιγμές που προδιέγραφαν το επιτυχές.
Έτρεφα συναισθήματα για την πόλη μου για τους συμπολίτες μου, αλλά από σήμερα η Αγάπη μου για όλους εσάς με γεμίζει ρέει ποτάμι μέσα μου, διότι σε μια δύσκολη στιγμή μου, στην πραγμάτωση ενός δικού μου ονείρου ήσασταν όλοι εκεί δίπλα μου.
Νικήσαμε αγαπημένοι συμπολίτες και ξεπεράσαμε το αδύνατο ΜΑΖΙ.
Το ελάχιστο δυνατό είναι ένα ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ που οφείλω να πω σε εκείνους που πίστεψαν σε μένα και στάθηκαν δίπλα μου στα τελευταία βήματα.
Να ΕΥΧΑΡΙΣΤΉΣΩ τον τεράστιο Χρήστο Μ. και την υπέροχη Μαρία Χ. την ομάδα υποστήριξης μου.
Γίγαντα και αγαπημένε φίλε Χρήστο μόνο φέτος κατάλαβα τι υπεράθλο έκανες πέρυσι πόσο μέγιστος αθλητής είσαι. Σε όσους έλεγα στη διαδρομή ότι είσαι το support μου όλοι έλεγαν: <<Αφού έχεις το Χρήστο συνοδό τερμάτισες >> από αυτό και μόνο μου έδινες δύναμη.
Σε ευχαριστώ για όλα.
Να ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΣΩ το δρομικό αδελφό μου Τάσο Τ. που στα τελευταία δύσκολα χιλιόμετρα ενώ εκείνος ήταν δυνατός και μπορούσε να συνεχίσει έκατσε δίπλα μου και με τράβηξε από το χέρι μέχρι το τέλος.
Να επισημάνω εδώ ότι είχαμε ονειρευτεί με το Τάσο ότι θα τερματίσουμε μαζί τότε που κάναμε εκείνες τις πολύωρες προπονήσεις, όπως και τελικά έγινε.
Να Ευχαριστήσω τον Δημήτρη Μ. τον προπονητικό μου σύμβουλο, αλλά και μεγάλο εμψυχωτή στο τέλος, που βρήκε εκείνο το μαγικό κουμπί στη ψυχή μου για να συνεχίσω τη προσπάθεια.
Να ευχαριστήσω επίσης όλους τους Φίλους που μου στάθηκαν σε όλοι την διαδρομή με την εμψύχωση τους το χειροκρότημα τους τον καλό τους λόγο και με βοηθούσαν να κάνω ένα βήμα ακόμα.
Το τελευταίο και μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ πηγαίνει στους Σπαρτιάτες σε έναν έναν από εσάς για την αμέτρητη βοήθεια και την τεράστια υποδοχή και χαρά που μας δώσατε.

Με Αγάπη και εκτίμηση προς όλους εσάς,

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ