Το μάθημα του Γιάννη σε όλους τους Έλληνες

0
108

Μπορεί η συμμετοχή στην Εθνική να αποτελεί τιμή και καθήκον, μπορεί να απαγορεύεται να αντιμετωπίζεται ως αγγαρεία από ανθρώπους που έχουν το προνόμιο να κάνουν το χόμπι τους πλουσιοπάροχα αμειβόμενο επάγγελμα με μικρή «ζωή», αλλά έχει αποδειχτεί πολλές φορές πως δεν είναι όλα αυτονόητα και δεδομένα. Ειδικά σε έναν κόσμο που πλέον κυριαρχείται από στυγνό επαγγελματισμό και στον οποίο τα συμβόλαια που χρυσοπληρώνουν οι σύλλογοι έχουν πρωτεύοντα ρόλο για τους αθλητές, πάνω από σημαίες και πατρίδες.

Τα παραδείγματα… πολλά και δεν χρειάζονται αναφορά, ούτε κατακραυγή. Άλλωστε οι πιέσεις, σωματικές και ψυχολογικές, που δέχονται οι αθλητές είναι μεγάλες, συχνά αφόρητες και στο ζύγι πάντα βγαίνει ριγμένη η Εθνική. Όχι όμως στην περίπτωση του Γιάννη Αντετοκούνμπο.

Το πείσμα του να αγωνιστεί με το εθνόσημο, ακόμη κι αν δεν έφερνε τελικά αποτέλεσμα, είναι άξιο θαυμασμού και αναγνώρισης. Οι συνθήκες, όμως, κάτω από τις οποίες πήρε αυτή την απόφαση αναγκάζουν όλους εμάς να νιώθουμε ακόμη πιο περήφανοι γι’ αυτό το παλικάρι. Περισσότερο και από τα ήδη σπουδαία-για το νεαρό της ηλικίας του και το δρόμο που έχει διανύσει-κατορθώματά του στο ΝΒΑ.

ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ για να διαβάσετε τη συνέχεια του άρθρου