Το σάπιο ελληνικό ποδόσφαιρο και ο ύμνος στο πραγματικό ποδόσφαιρο. (βίντεο)

0
57

Τα λόγια του Μίμη Δομάζου ο οποίος είχε δηλώσει πρόσφατα για την υποψηφιότητα του Θοδωρή Ζαγοράκη στην Προεδρία της ΕΠΟ αποτυπώνουν την κατάσταση του ελληνικού ποδοσφαίρου

«Πιστεύω ότι το ελληνικό ποδόσφαιρο είναι σάπιο και δεν ξέρω πόσα πράγματα μπορεί να αλλάξει ο φίλος μου ο Θοδωρής.»

Κατακτήσαμε το Euro του 2004 κάνοντας την μεγαλύτερη έκπληξη όλων των εποχών στην ιστορία του Ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου και είχαμε την ψευδαίσθηση και ταυτόχρονα και την ελπίδα ότι εκείνη την στιγμή θα αποτελούσε την αφετηρία για την άνοιξη του Ελληνικού ποδοσφαίρου.

Δυστυχώς, όσα έχουν διαδραματιστεί από τότε έως σήμερα και η σημερινή πραγματικότητα δείχνει το εντελώς αντίθετο.

Δημιουργήσαμε κάτι που βασίζεται στο ποδόσφαιρο αλλά του λείπουν τα βασικά στοιχεία του πραγματικού παιχνιδιού.

Ύμνος στο ποδόσφαιρο από την Αγγλική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου – FA

Το πραγματικό ποδόσφαιρο είναι στο βίντεο και τα λόγια που ακολουθούν

Μια παρέα ηλικιωμένων μπροστά από μια τηλεόραση, σ’ ένα ξεχασμένο από τον κόσμο καφενείο ενός χωριού, να παραλληλίζουν σύγχρονους παίκτες με ασπρόμαυρες φιγούρες από τα νιάτα τους,
Το τηλεφώνημα του συνταξιούχου πατέρα πριν από ένα πολύ κρίσιμο ματς, «Θα με πάρεις και μένα στο γήπεδο; Δεν θέλω να το χάσω αυτό»,
Μια παρέα 45ρηδων μέσα σ’ ένα αμάξι με τα παιδιά τους, στο δρόμο για ένα γειτονικό εκτός έδρας παιχνίδι, μια μαγική, αθώα συνωμοσία όλων των παρευρισκόμενων εναντίον των γυναικών του σπιτιού, «ναι μαμά, περάσαμε τέλεια στο λούνα παρκ»,
Το χαμόγελο που προσφέρει η θέαση ενός κασκόλ στον καθρέφτη ενός άλλου αμαξιού στην εθνική οδό, η εικόνα του γηπέδου από μακριά, το πρώτο σύνθημα που φτάνει στα αυτιά σου ενώ πλησιάζεις μέσα από τα στενά, ο πρώτος τύπος που σε προσπερνάει στο πεζοδρόμιο φορώντας την ίδια φανέλα, η μυρωδιά των ‘βρώμικων’ από τις καντίνες, το πρώτο «κοκακόλα, καφεδάκι, σποράκι, ροξάκι παιδιά» που φτάνει στα αυτιά σου, ο τύπος με το φελιζόλ που προσπαθεί πάντα να σε πείσει ότι οι κερκίδες είναι πολύ βρώμικες,
Ο πανηγυρισμός σου για ένα πανέμορφο γκολ σ’ ένα απλό γηπεδάκι 5Χ5, ένας πανηγυρισμός που θα δικαιολογούταν μόνο για γκολ σε τελικό Τσάμπιονς Λιγκ αλλά ποιος νοιάζεται, είναι ένα παιχνίδι Διάολε, γιατί να θέσεις  λογικά όρια συμπεριφοράς και στο παιχνίδι, ένα παιχνίδι που για μια-δυο ώρες κάθε εβδομάδα έρχεται σαν αέρας πεχλιβάνης και παρασέρνει κάθε σου σκοτούρα, κάθε σου άγχος και κάθε σου φόβο, συγκεντρώνοντας όλα σου τα προβλήματα στο παιδικό ‘που να δώσω τώρα πάσα’,
Η ιαχή ‘γκολ’, ο πλημμυρισμένος από ευτυχία εγκέφαλος των επόμενων δευτερολέπτων, η αγκαλιά με τον φίλο, το χοροπηδηχτό με τον άγνωστο μπροστινό που ανήκει σε διαφορετική κοινωνική τάξη και σε διαφορετική γενιά, μπροστά στο παιχνίδι και στο γκολ όλοι είναι ίδιοι και ίσοι, το χαι φάιβ που απορρέει χαρά με τον άγνωστο παραδιπλανό, που πιθανόν δεν έχεις ξαναδεί, ούτε θα ξαναδείς ποτέ στη ζωή σου,
Το χορτάρι, η μυρωδιά του, η αίσθηση του, η αύρα του, το πράσινο του σε όλες τις πιθανές αποχρώσεις, το χρώμα με το οποίο είναι καλυμμένα όλα τα πατώματα στον Παράδεισο,
Οι συζητήσεις, οι λογομαχίες, η καζούρα, οι σκέψεις, οι αναμνήσεις, που ήσουν όταν έγινε κάτι ποδοσφαιρικά μεγάλο, πόσο χρονών ήσουν, που να είναι τώρα εκείνοι με τους οποίους το βίωσες μαζί,
Μια παρέα αραχτή σ’ ένα σαλόνι μπροστά σε μια τηλεόραση, ένα τραπεζάκι γεμάτο μπύρες και φαγητό, τα σχόλια, ο χαβαλές, τα μπινελίκια, η αίσθηση της παρέας,
Μια απίστευτη ενέργεια κάποιου σε κάποιο, οποιοδήποτε, γήπεδο, ένα τακουνάκι, μια ραμπόνα, ένα ψαλιδάκι, το ‘ωωω’ της κερκίδας, το ‘ωωω’ της παρέας στο σαλόνι, το ‘ωωω’ των παππούδων στο καφενείο, το ‘ωωω’ των φίλων στο 5Χ5, το χειροκρότημα ακόμα και των αντιπάλων, η αποθέωση της φαντασίας,
Μια παρέα από μπόμπιρες να περπατάει σ’ ένα πεζοδρόμιο με τον πιτσιρικά που κρατάει τη μπάλα να προχωράει πάντα πρώτος, μια παρέα να παίζει μονό σε μια μικρή αλάνα ενώ έχει σκοτεινιάσει, μια παρέα να δίνει ραντεβού για την επόμενη μέρα, στο ίδιο μέρος, με τις ίδιες συνθέσεις, την ώρα που φτάνει στη διασταύρωση που πρέπει να χωριστεί γιατί κάποιος μεγαλύτερος και δήθεν σοφότερος τους έχει πει ότι το βράδυ δεν έχει παιχνίδι, έχει σπίτι και ύπνο,
Τα σκισμένα παντελόνια στο σημείο του γόνατου, οι τσιρίδες της μάνας μόλις αρχίσει να χάνεται το φως, τα γήπεδα χωρίς διαγράμμιση, τα έξαλλα πανηγύρια για μια μπάλα που απλά περνάει δυο πέτρες ή δυο μπουφάν που συνεχίζουν προς τον ουρανό με μια νοητή κάθετη γραμμή που βλέπει μόνο το μυαλό του παιδιού και όποιου έχει παίξει μπάλα,
Η πρώτη φορά στο γήπεδο με τον πατέρα σου, η νοητή βάφτιση πολλών καινούριων πραγμάτων, οι πρώτες εικόνες που χαράζονται στη μνήμη για πάντα, τα χρώματα, οι φωνές, τα πρόσωπα, η υποδοχή από τους διπλανούς, το να τραγουδάς ότι τραγουδάει ο μπαμπάς, η αγκαλιά στο γκολ,
Ένα μοναχικό πιτσιρίκι σε μια άδεια αυλή να προσπαθεί να κάνει τσαλιμάκια με μια μπάλα, για ώρα, για ώρες, γιατί κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού ο χρόνος δεν κυλάει το ίδιο, το έχει πει και ο Αινστάιν,
Η πρώτη κλωτσιά στην κοιλιά μιας μάνας, ο ενθουσιασμός των γονιών, η γραφική, κλισέ, χαρούμενη ατάκα του μπαμπά «να δεις, θα γίνει ποδοσφαιριστής»,
Αυτό είναι το ποδόσφαιρο

Στην Ελλάδα όμως

  • νομίζουμε ότι ο κάθε αγώνας ποδοσφαίρου είναι ένας πόλεμος που πρέπει να «σκοτώσουμε» τον αντίπαλο αντί για ένα παιχνίδι στο τέλος του οποίου ο καλύτερος και ο πιο τυχερός θα πάρει την νίκη.
  • δεν σεβόμαστε τους αντιπάλους μας.
  • αδυνατούμε να καταλάβουμε ότι το παιχνίδι παίζεται εντός των τεσσάρων γραμμών.
  • δεν τιμωρούνται αυστηρά όσοι διαπράττουν αδιαμφισβήτητα λάθη που δυσφημούν το άθλημα, είτε είναι ποδοσφαιριστές, είτε διαιτητές, είτε παράγοντες, είτε οποιοσδήποτε άλλος εμπλεκόμενος.
  • ακόμη και με τα πιο σύγχρονα μέσα της τεχνολογίας – βλέπε VAR – τα «ανθρώπινα λάθη» – όπως λέει και η αγαπημένη καραμέλα πολλών – των διαιτητών δεν σταματούν.
  • δημοσιογράφοι κάνουν το άσπρο, μαύρο διαστρεβλώνοντας την πραγματικότητα.
  • διεξάγονται παιχνίδια κανονικά σαν να μην συνέβη τίποτα, όταν λίγη ώρα πριν την έναρξη φίλαθλοι κυριολεκτικά σκοτώνονται – βλέπετε στη φωτογραφία τον αξέχαστο τελικό Κυπέλλου Ελλάδας 2017 εικόνες του οποίου διέσυραν το ελληνικό ποδόσφαιρο παγκοσμίως

Football League, Αστέρας Βλαχιώτη Ρόδος 0-0

ακύρωση γκολ του Αστέρα Βλαχιώτη στο χρονικό σημείο 1.04.20

Super Leuage 2, Εργοτέλης Τρίκαλα 2-3