30 χρόνια από το πρώτο πρωτάθλημα των Σικάγο Μπουλς (βίντεο)

0
64

Διαβάστε το άρθρο του Δημήτρη Κονιδάρη

Σαν σήμερα πριν τριάντα χρόνια, στις 12-6-1991, οι Σικάγο Μπουλς νίκησαν τους Λος Άντζελες Λέικερς στον 5ο τελικό των playoff και κατέκτησαν τον πρώτο τίτλο στην ιστορία τους. Αναμφιβόλως η επικράτηση της ομάδας του Σικάγο ήταν υψίστης σπουδαιότητας αφού σηματοδότησε την άνοδο στην κορυφή μιας ομάδας που κατέκτησε ακόμα πέντε τίτλους στο ΝΒΑ έχοντας στις τάξεις τον κορυφαίο παίκτη όλων των εποχών, τον αξεπέραστο Μάικλ Τζόρνταν.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Κατά την προηγούμενη δεκαετία του 1980 η ομάδα του Λος Άντζελες ήταν η πλέον επιτυχημένη στο ΝΒΑ κατακτώντας πέντε φορές τον τίτλο (1980,1982,1985,1987,1988) ενώ έφθασε άλλες τρεις φορές στον τελικό (1983,1984,1989). Δεύτερη δύναμη του ΝΒΑ κατά τη δεκαετία αυτή ήταν οι Μπόστον Σέλτικς του θρυλικού Λάρι Μπερντ που κατέκτησαν τρεις τίτλους (1981,1984,1986) και έφθασαν σε άλλους δύο τελικούς (1985,1987).

Από την άλλη πλευρά οι Σικάγο Μπουλς σε καμία περίπτωση δεν ήταν η μεγάλη δύναμη. Οπωσδήποτε η απόκτηση του Τζόρνταν το 1984 ήταν το κομβικό σημείο στην πορεία τους αλλά αποτελούσε αναγκαία και όχι ικανή συνθήκη για να φθάσουν πολύ ψηλά. Γι’ αυτό άλλωστε και στα τρία πρώτα χρόνια του Τζόρνταν (1985,1986,1987) οι Μπουλς αποκλείστηκαν από τον πρώτο γύρο ενώ το 1988 ηττήθηκαν με 4-1 από τους τρομερά δυσκολοκατάβλητους Ντιτρόιτ Πίστονς στο δεύτερο γύρο. Ωστόσο το επιτελείο της ομάδας του Σικάγο, δουλεύοντας αρχικά με τον Νταγκ Κόλλινς και από το 1989 με τον Φιλ Τζάκσον επικεφαλής, έχοντας ως βοηθό από το 1985 τον περίφημο Τεξ Γουίντερ, κατάφερε να ισχυροποιήσει την ομάδα σε τεράστιο βαθμό. Έτσι το 1989 οι Μπουλς αποκλείστηκαν με 4-2 από τους μετέπειτα πρωταθλητές Πίστονς ενώ το 1990 ηττήθηκαν με 4-3 από την ομάδα του Ντιτρόιτ, η οποία ξανακέρδισε το πρωτάθλημα. Ουσιαστικά κάθε χρόνο οι Ταύροι έκαναν κι ένα βήμα παραπάνω πριν φθάσουν στον τελικό της Ανατολής το 1991 όπου κονιορτοποίησαν τους Πίστονς με 4-0 παίρνοντας εκδίκηση για τους τρεις συνεχόμενους αποκλεισμούς κατά τα προηγούμενα έτη.

Παράλληλα ο Τζόρνταν είχε εξελιχθεί στον, με χαώδη διαφορά, καλύτερο παίκτη του πρωταθλήματος έχοντας βελτιώσει και άλλα στοιχεία στο παιχνίδι του όπως το σουτ από μακρινή απόσταση ενώ δεν είχε απολέσει καμία από τις εξωπραγματικές αθλητικές ικανότητές του. Εντούτοις, καθοριστικό σημείο στην πορεία των Μπουλς ήταν αφενός η πολυθρύλητη τριγωνική επίθεση που τους δίδαξε ο πολύπειρος Τεξ Γουίντερ και αφετέρου η θεαματική βελτίωση ορισμένων παικτών όπως του Χόρας Γκραντ και, κυρίως, του Σκόττι Πίππεν ο οποίος έγινε ο συνηγέτης της ομάδας με πολύπλευρη προσφορά στο παιχνίδι. Πρέπει να τονιστεί ότι η άνοδος των «Ταύρων» προς την κορυφή της Ανατολικής περιφέρειας και του ΝΒΑ δεν έγινε από κάποια μεταγραφή όπως έκανε το Μαϊάμι το 2010 με την απόκτηση των Λεμπρόν Τζέιμς και Κρις Μπος ή το Γκόλντεν Στέιτ που, όντας ήδη πανίσχυρο έως το 2016, απέκτησε τον Κέβιν Ντουράντ και έγινε ασυναγώνιστο. Με λίγα λόγια, η πορεία των Μπουλς ήταν σταθερή, μεθοδική, μελετημένη και δεν βασίστηκε στην απόκτηση κάποιου επιπλέον υπέρλαμπρου αστέρα. Ο Πίππεν έφθασε στο υψηλότατο επίπεδο, που γνωρίζουμε, χάρη στο ταλέντο του και την εξαντλητικά σκληρή προπόνηση δίπλα στον Τζόρνταν. Ο Χόρας Γκραντ βελτιώθηκε σταδιακά σε πολλά σημεία (όχι μόνο άμυνα και ριμπάουντς αλλά και επιθετικά) και έγινε πολυτιμότατο μέλος της πεντάδας. Ταυτόχρονα, οι υπόλοιποι παίκτες Τζον Πάξον, Μπ. Τζ. Άρμστρονγκ, Μπιλ Καρτράιτ, Κλιφ Λέβινγκστον (που πέρασε από τον ΠΑΟΚ το 1992-1993), Γουίλ Περντιού βρήκαν τις θέσεις τους δίπλα στη βασική τριάδα και συμπλήρωσαν τέλεια το «ψηφιδωτό» των Μπουλς.

Από την άλλη πλευρά οι Λέικερς δεν είχαν πλέον στις τάξεις τους τον πρώτο σκόρερ όλων των εποχών και ρέκορντμαν στις κατακτήσεις MVP (Πολυτιμότερου Παίκτη) της κανονικής περιόδου Καρίμ Αμπντούλ Τζαμπάρ, ο οποίος εγκατέλειψε την ενεργό δράση το 1989, αλλά τον νεαρό Βλάντε Ντίβατς που έκανε αξιόλογες εμφανίσεις στην πρώτη του διετία στο ΝΒΑ χωρίς φυσικά να μπορεί να καλύψει το κενό που άφησε ο μυθικός Τζαμπάρ. Έτσι, στην ομάδα της Καλιφόρνιας, πέρα από την εκτυφλωτική λάμψη του Μάτζικ Τζόνσον, που ήταν το λαμπρότερο αστέρι και αναδείχθηκε 2ος στην κούρσα του MVP πίσω από τον Τζόρνταν, υπήρχε ο μεγάλος Τζέιμς Γουόρθι, MVP των τελικών του 1988, ο γνωστός μας από τη θητεία του στον Παναθηναϊκό Μπάιρον Σκοτ, ο «σιδερένιος άνθρωπος» Α.Τ. Γκριν (πιο συνηθισμένη η αγγλική γραφή A.C. Green ήτοι Arthur Chester Green), o Σαμ Πέρκινς, μεγάλος αστέρας του κολεγιακού πρωταθλήματος και συμπαίκτης του Τζόρνταν στο Νορθ Καρολάινα και ο Μάικαλ Τόμπσον. Πολλοί, λοιπόν, από τους παίκτες των Λέικερς είχαν κερδίσει τίτλο κατά τα προηγούμενα χρόνια και η εμπειρία τους ήταν καταφανώς μεγαλύτερη από των Μπουλς. Η ομάδα του Ιλλινόις είχε ρεκόρ 61-21 στην κανονική περίοδο ενώ οι Καλιφορνέζοι 58-24 με κατά συνέπεια οι Ταύροι να έχουν το πλεονέκτημα έδρας στους τελικούς.

Είθισται σε αφιερώματα για τους τελικούς του 1991 να αναφέρεται ότι οι Μπουλς νίκησαν εύκολα λόγω του 4-1. Κάτι τέτοιο όμως δεν είναι αληθές. Οι τελικοί είχαν αμφίρροπους αγώνες από την πρώτη μάλιστα συνάντηση στις 2-6-1991 στο Σικάγο. Ο Τζόρνταν στην πρώτη εμφάνισή του σε αγώνα τελικών ήταν εξαιρετικός με 36 πόντους και 12 ασίστ πάσες και πολύ καλά ποσοστά. Οι συμπαίκτες του όμως ήταν αρκετά σφιγμένοι, ακόμα και ο Πίππεν, και ο αγώνας είχε δραματική εξέλιξη.

Ο Πέρκινς σημείωσε τρίποντο 14 δευτερόλεπτα πριν τη λήξη δίνοντας το προβάδισμα στους Λιμνανθρώπους με 92-91.

Στη συνέχεια ο Τζόρνταν αστόχησε σε προσπάθεια δύο πόντων από μακριά με τη μπάλα να γυρίζει, σχεδόν βασανιστικά, στο καλάθι και να μην μπαίνει. Έτσι οι Λέηκερς πήραν το προβάδισμα και απέκτησαν το πλεονέκτημα έδρας.

Στο δεύτερο αγώνα, που διεξήχθη κι αυτός στο Σικάγο, οι Μπουλς κυριάρχησαν πλήρως με 107-86 με τον Τζόρνταν να σημειώνει ένα από τα διασημότερα καλάθια στην ιστορία των playoff στο οποίο αποκάλυψε την αληθινή του ταυτότητα δηλαδή αυτή του Σούπερμαν. Φυσικά τίποτα δεν είχε τελειώσει ακόμα.

Έπειτα η σειρά μεταφέρθηκε στην Καλιφόρνια και στον τρίτο αγώνα έλαβε χώρα μια αληθινή τιτανομαχία που κρίθηκε στην παράταση με 104-96. Οι Μάτζικ, Πέρκινς, Ντίβατς και Γουόρθι τράβηξαν το σκορ για τους Λέικερς αλλά δεν είχαν βοήθεια από τους συμπαίκτες τους. Από την άλλη ο Τζόρνταν ήταν σχετικώς άστοχος αλλά στο τέλος η ομάδα του Φιλ Τζάκσον πέτυχε τη μεγάλη νίκη και ξανακέρδισε το πλεονέκτημα έδρας.

Στον τέταρτο αγώνα της σειράς το Σικάγο επικράτησε μάλλον άνετα με 97-82 έχοντας πέντε παίκτες με διψήφιο αριθμό πόντων ενώ από τους Λέικερς διασώθηκαν μόνο οι Μάτζικ και Ντίβατς. Έτσι η σειρά πήγε στο 3-1 και φαινόταν ότι ο τίτλος είναι κοντά. Ωστόσο, η παρέα του Μάτζικ δεν ήταν δυνατόν να παραδοθεί αμαχητί και στον 5ο αγώνα

 έγινε μια ακόμα σκληρή μάχη με τους Λέικερς να μην αφήνουν ούτε λεπτό τους Μπουλς σε ησυχία. Εντούτοις, το Σικάγο καθοδηγούμενο από τους εκπληκτικούς Τζόρνταν και Πίππεν δεν απώλεσε τη χρυσή ευκαιρία και ο τίτλος πήγε στο Ιλλινόις για πρώτη φορά. Φυσικά η Αυτού Μεγαλειότης Μάικλ Τζόρνταν αναδείχθηκε Πολυτιμότερος Παίκτης των τελικών.

Συμπερασματικά από τους πέντε αγώνες της σειράς, οι τρεις ήταν εξαιρετικά αμφίρροποι και από την παρακολούθηση των αγώνων αποδεικνύεται ότι η σειρά δεν ήταν καθόλου εύκολη για τους «Ταύρους». Όμως, η γενικότερη ανωτερότητα του Σικάγο μαζί με το φοβερό πάθος για την τελική νίκη είχαν ως αποτέλεσμα την επικράτηση απέναντι στους πάντα πεινασμένους για τίτλους Λέικερς. Έτσι οι Μπουλς έκαναν το πρώτο μεγάλο βήμα προς την ιστορία και την καλαθοσφαιρική αιωνιότητα. Ο Τζόρνταν αποστόμωσε με τον τίτλο αυτό και τις εξαίρετες εμφανίσεις του τους απανταχού αμφισβητίες που τον κατηγορούσαν κατά τους αποκλεισμούς από τους Πίστονς. Η εκκωφαντική απάντηση του Νο23 συνεχίστηκε και στα δύο επόμενα έτη με τους Μπουλς να φθάνουν σε τρεις συνεχόμενους τίτλους πριν την πρώτη και, ευτυχώς, προσωρινή αποχώρησή του στις 6-10-1993.

Σε κάθε περίπτωση ο πρώτος τίτλος των Σικάγο Μπουλς ήταν ένα κομβικής σημασίας γεγονός για ολόκληρο το ΝΒΑ αφού σηματοδότησε την άνοδό τους στην κορυφή και την κυριαρχία τους έως το 1998. Η πορεία των Μπουλς στη δεκαετία αυτή είναι η πιο επιτυχημένη στην ιστορία του ΝΒΑ μετά την απόλυτη κυριαρχία των Μπόστον Σέλτικς τη δεκαετία του 1960 που κατέκτησαν εννέα(!!) τίτλους. Αν ο Τζόρνταν δεν είχε σταματήσει προσωρινά στο διάστημα 1993-1995 τότε πιθανότατα οι Μπουλς θα είχαν δυο ακόμα τίτλους. Με τα αν και τις υποθέσεις, ωστόσο, δεν γράφεται ιστορία.